Education International Belgium

Bedankbrief van Willy aan Werner en Pivolté:

Dag Werner, dag alle studenten, leraren, choreografen, bestuursleden, en alle medewerkers van Pivolte,

Zijn jullie reeds bekomen van de 6 schitterende shows?! Het was prachtig en ik heb er van genoten. Proficiat!

Hierbij wens ik jullie allemaal, niet enkel in naam van Education International, Belgium vzw (EIB), maar ook in naam van al onze meisjes in Bangladesh, van harte te bedanken voor al jullie steun.

Natuurlijk is financiële hulp erg belangrijk om meisjes naar school te sturen, om hun medische zorgen en voeding te betalen, maar de positieve en toffe respons die ik van jullie heb gekregen was echt hartverwarmend!  Ik heb van talloze (jonge) studentes en medewerkers van Pivolte vragen en opmerkingen gekregen i.v.m. ons project en de kinderen in Bangladesh, en deze interesse is uiterst belangrijk voor de toekomst. De toekomst van de wereld ligt in de handen van jonge mensen. Als jonge mensen zich zo gemotiveerd opstellen om slachtoffers van ongelijkheid en discriminatie te helpen en te steunen, is dat een enorm positief signaal.

Meisjes in Bangladesh worden zwaar onderdrukt en gediscrimineerd. Meisjes in Bangladesh mogen niet eens op een fiets zitten, of ze krijgen een steen naar het hoofd. Een dansshow zoals jullie net hebben getoond zou niet mogelijk zijn in een land zoals Bangladesh. De meisjes zouden zwaar gestraft worden. Het klinkt misschien vreemd, maar veel meisjes, wereldwijd, kunnen enkel dromen van naar school gaan. Voor hen bestaat het recht op onderwijs niet. Ze moeten werken in fabrieken, worden uitgehuwelijkt op een erg jonge leeftijd, worden doodgewoon verkocht als een soort van handelswaar. Er is nog steeds veel onrechtvaardigheid tegenover meisjes en vrouwen in de wereld.

Maar samen kunnen we er iets aan doen, samen maken we een verschil. Dat hebben jullie met Pivolte net bewezen. Jullie steun is belangrijk! Onderwijs redt het leven van een arm meisje in Bangladesh. Wanneer een meisje naar school gaat, zal ze op latere leeftijd huwen en zwanger worden, zal ze een eigen baan kunnen vinden, zal ze een eigen leven kunnen opbouwen als onafhankelijke vrouw met gelijke kansen op de arbeidsmarkt. Met jullie steun wordt een dergelijke droom werkelijkheid!

Wat Pivolte doet voor de kinderen in Bangladesh is fantastisch en daarvoor wens ik jullie nogmaals van harte te bedanken voor alle steun, interesse en vriendschap.

Sommigen van jullie hebben binnenkort schoolexamen, dus wens ik jullie allemaal veel succes
en tot ziens...

Willy

Tweede brief aan de dansers van Pivolté:

Beste mijnheer Werner,                                                                                         27/2/2009 –  Cox’s Bazar
We zijn heel blij met uw brief en heel blij te horen over uw leerlingen Dorien, Vicky en Elke. We hopen dat het goed met u gaat. Met ons is ook alles goed. We zullen proberen ons best te doen in onze studies.
We vinden de foto’s die u ons heeft gestuurd heel leuk. Al uw studenten zien er beeldig uit in dezelfde kleedjes. Misschien waren jullie aan het optreden op het podium. We zouden graag meer weten over uw school. Kunt u een dvd sturen van jullie dansvoorstelling?
Hoe gaat het met uw familie? De beste wensen en hartelijke groeten aan u en uw leerlingen.
Shumy, Shupria en Pinky

Beste Dorien, Vicky en Elke en leerlingen van Pivolté,                                           27/2/2009 – Cox’s Bazar
Bedankt voor jullie lieve brieven. Het is heel leuk om jullie te leren kennen. Jullie hebben ons enkele vragen gesteld. We zullen ze proberen te antwoorden.
Wij zijn klasgenootjes van dezelfde leeftijd. Wij zijn 17 jaar oud. Nu studeren we in een college in Cox’s Bazar.
In ons land sturen ouders hun kinderen gewoonlijk naar de lagere school wanneer ze 6 jaar oud zijn. Binnen 5 jaar zijn ze klaar met hun lagere opleiding. Daarna, wanneer ze 11 zijn, gaan ze naar een middelbare school. De middelbare school is ook 5 jaar. Dan kunnen we nog 2 jaar college volgen. Dus, onze studies duren 12 jaar. We hebben geen universiteit in Cox’s Bazar. Voor een hogere opleiding moeten we dus buiten ons dorp gaan. We moeten een plaats zoeken in een jeugdhotel, eten kopen en transportkosten betalen. Daarom kost het veel geld.
We hebben verschillende interesses: Shumy kookt heel graag. Ze maakt verschillende soorten cakes van rijst op feestjes of als er gasten komen naar haar huis. Ze doet ook heel graag taekwondo, een Koreaanse vechtsport en kijkt graag tv. Ze kijkt tv bij de buren want ze heeft zelf geen televisietoestel.
Shupria houdt van modeontwerp. Ze luistert ook naar muziek. In haar vrije tijd tekent ze graag en leest ze boeken.
Pinky is geïnteresseerd in muziek en dans. Ze leert al zingen en dansen sinds dat ze 9 is. Soms treedt ze op in verschillende musicalvoorstellingen.
Wij drieën geven ook thuis les aan kleine kinderen in onze vrije tijd. Zo verdienen we ook wat geld.
Het zal je verrassen om te weten dat wij drie verschillende Nieuwjaren vieren: deze zijn het Bangla, Christelijke en Arabische Nieuwjaar. We vieren het Bangla Nieuwjaar op 14 april en het heet ‘Pahela Baishakh. ‘Pahela’ betekent de eerste dag en ‘Baishakh’ is de eerst maand van het Bangla jaar. Op deze dag dragen wij onze traditionele kledij en eten we traditionele gerechten. Onze traditionele kledij voor meisjes en vrouwen zijn selwar kamiez, urna en shari. De jongens dragen hun panjabi en lungi. Hebben jullie ook zulke tradities in België?
Er zijn Moslims, Hindoes, Boeddhisten en Christenen hier. Er zijn ook enkele animisten die in de Hill Tracts leven. Ze hebben allemaal verschillende gebedshallen en festivals. We hebben moskeeën voor de Moslims, tempels voor de Hindoes, pagodes voor Boeddhisten en kerken voor de Christenen. We bidden ook verschillend.
Omdat wij verschillende godsdiensten hebben in ons land, hebben we zo’n 85 feestdagen per jaar. Hoe zit dat met jullie feestdagen?
Shumy heeft haar doel verzet en ze wil lerares Engels worden in een college.
Als Shupria advocate wil worden, moet ze eerst 2 jaar college volgen, en dan moet ze toegelaten worden in een rechtscollege voor nog eens 4 jaar. Maar ze moet buiten Cox’s Bazar gaan om rechten te studeren, omdat wij geen universiteiten hebben in ons dorp.
Pinky bouwt een huis met 2 kamers. Ze houdt heel veel van wiskunde.
We hopen snel van jullie te horen. Hartelijke groetjes aan jullie familie en vrienden.

Reacties op de eerste brief:

Dear Shumy, Shupria and Pinky,

My name is Mr. Werner, the director of Pivolté, a dance-school at Brasschaat, Belgium (Europe).
I’ll was really happy to receive a letter from you ! We hope that you are well and study very good to have a better future and so more possibilities.
Live is not always easy, but keep on going and keep find every day the courage that you need.
Three of my students: Dorien, Vicky and Elke wrote you some words how we live here and what they do in a day.
I ‘ll give the letter to Mr. Willy and hope that you can read him and understand every thing.
We hope also that you wrote us back and that everything is ok with you,  your family and friends !
Keep you well and go for it !!!
All my love,

Hello Shumy, Shupria and Pinky,
My name is Dorien and I’m twenty years old. I’m a student at the University of Antwerp where I study biochemistry. This means I study the smallest things that happen in the human body. I want to help people by finding a cure for diseases that are dangerous for people in every part of the world, like AIDS or cancer. I live together with my parents and 2 brothers (they are 18 and 14 years old). During my leisure time I tutor highschool kids in biology, chemistry and mathematics. When I’m not in school I really like to go dancing. I really love to do hiphop, ballet and jazz.  Do you like to dance? What kind of dancing do you like?
As you may have noticed, boys and girls get quiet the same opportunities here. But I’m aware of the fact that not every girl in the world has the same luck as me to go to college. So, I’m really glad there are organisations such as EIB, because every girl has the right of going to school.

Hope to hear from you soon!
My best wishes,

Dear Shumy, Shupria and Pinky!

I’m glad to hear something from you.
My name is Vicky and I’m 20 years old.
I have 2 older brothers and 1 older sister.
I’m graduated as a beautician and now I study for teacher.
I practised acrobatic gym during 13 years and now I’m dancing already 3 years at Pivolté.
In Belgium, people have holiday these weeks because on Wednesday evening and Thursday we celebrate Christmas. And the next week we celebrate New year, than it’s going to be year 2009!!!

What about there? Do you celebrate Christmas and New year?
How old are you girls? What are you study now? And when you can go to the high school?

Shumy: A house of clay? We, people from Belgium live in a house made of stones.
              What are the conditions for girls to be allowed at the army?
              
Shupria: I think it’s not easy to live without your father?
               How many years do you have to study to be a lawyer?

Pinky: You live in 1 room? Here we have many more rooms!
            I have also study 3 years for office accountancy, you have to be good in mathematics .
            Do you like mathematics?

Sometimes I want to know more about your religion and tradition.
I’m glad that I live in Belgium! Here has everyone his rights, rights to study and to work…

Anyway, I want to give you veeery warm wishes from me and the other girls here!
Success with your study’s and I hope that you will write back so soon as possible.
Big kisses en hugs,

Hello Shumy, Shupria en Pinky,

My name is Elke De Pooter. I’m fifteen years old and I live in Hoevenen, that is in Antwerp (Belgium). I’ve got one brother, he’s name is Glenn and he is eleven years old. My mum, Ann, doesn’t work because she has something in her back and my dad, Kris, works at Atlas Copco, that’s a car factory. I go to school at Mater Salvatoris in Kapellen (Antwerp) and I’m sitting in the fourth year Handel and I really like to do that. If I’m not busy for school most of the time I dance then or going out with friends. I dance at Pivolte for almost eight years but I quit two years for doing an other sport. In Belgium are the laws for boys and girls equal, the girls can do what they want and we can usually choose with who we marry later. I think it is very bad for you that you can’t choose with who you will marry and certainly if you self might not want to! I also think it’s unfair that you depend on your husband and you can’t choose what you want to do. It's nearly Christmas, how do you celebrate that? Or don’t you have a Christmas and New Years party? We usually celebrate it with family and friends.

Pinky thuis (op de achtergrond
haar broertje en haar moeder)

met enkele van onze studentes van
het 'shikha shamiti' (met Pinky,
Shumy en Shupria)

NIEUWSBRIEF VAN SHUMY, SHUPRIA EN PINKY AAN DE LEERLINGEN VAN PIVOLTE

(Wil je hen graag terugschrijven ? Dat kan, liefst wel in het Engels ! Bezorg de brief aan Werner en hij stuurt ze naar Shumy, Shupria en Pinky !)
                                                                                                                             Oktober 2008
Hallo Meneer Werner en leerlingen,
Hoe gaat het met jullie? Wij zijn echt blij van jullie te horen via Meneer Willy en sturen jullie deze brief.
Wij zijn Shumy, Shupria en Pinky.  We zijn klasgenoten en studeren sinds 10 jaar dankzij de hulp van het EIB programma.  Wij zitten in de 11de klas van het Cox's Bazar Government College.
Ik ben Shumy Aktar.  Ik woon in een klein huis gemaakt van klei met mijn ouders.  Ik heb een zus en twee kleine broers.  Mijn vader is een dagloner en mijn moeder is een huisvrouw.  Ik zou graag een generaal in het leger worden, maar de voorwaarden om in het leger te geraken zijn zeer moeilijk, zeker voor meisjes in Bangladesh.
Mijn naam is Shupria Borua.  Mijn familie is klein met een oudere zus en mijn moeder.  Mijn zus heeft haar hogere studies afgemaakt met de hulp van EIB.  Mijn vader is 10 jaar geleden overleden.  Mijn nonkels helpen ons om rond te komen.  Ik wil een advocaat worden.
Ik ben Pinky Paul.  Ik leef ook in een heel klein huisje.  We hebben maar een kamer waar ik leef met mijn ouders en mijn jongere broer.  Mijn vader werkt als een nachtwaker en mijn moeder is een schoolconciërge.  Mijn broer is een leerling van de 7de klas.  Ik zou graag een boekhouder worden.
Wij komen van heel arme families.  In het algemeen kunnen meisjes van zulke gezinnen in Bangladesh niet studeren door de economische toestand, traditie of godsdienst, en trouwen zij wanneer ze nog heel jong zijn.
Er is een groot verschil tussen meisjes en jongens in Bangladesh.  Meisjes krijgen niet dezelfde rechten als jongens.  Dit is eigenlijk een feit overal ter wereld, maar in ons land is de toestand van meisjes armzaliger op het platteland.  De meeste ouders zijn nog steeds niet geïnteresseerd om hun dochters naar school te sturen na de lagere school.  Het is de traditie dat meisjes naar het huis van hun echtgenoot gaan na het huwelijk om hun echtgenoot en zijn familie te dienen.  Een zoon daarentegen zorgt voor zijn ouders op hun oude dag.
Meisjes kunnen niet het leven leiden dat ze willen.  Ze moeten naar hun echtgenoten of ouders luisteren, omdat ze van hen afhankelijk zijn.  Als ze een opleiding genieten, dan hoeven ze niet van iemand af te hangen en kunnen ze een onafhankelijk leven leiden.
Wij zijn heel dankbaar voor EIB en jullie steun omdat dit programma ons helpt om een beter leven te bereiken.
Wij hopen van jullie te horen.  Beste wensen aan jou en je studenten.